"Ε.Ε. και κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ προωθούν το φακέλωμα και από τους δήμους"

2019-04-13

Άρθρο του Γιώργου Παλιούρα, Υποστράτηγου ΕΛ.ΑΣ. ε.α., υποψήφιου δημοτικού συμβούλου Αθήνας με τη «Λαϊκή Συσπείρωση» στο Ριζοσπάστη

Σύμφωνα με την ΕΕ, ριζοσπαστικοποίηση είναι η διαδικασία αποδοχής της χρήσης βίας για την επίτευξη πολιτικών, ιδεολογικών ή θρησκευτικών στόχων. Τα τελευταία χρόνια έχει αναγορευτεί σε πρώτιστο ζήτημα για την Ε.Ε, με πρόσχημα τον εξτρεμισμό και την τρομοκρατία. Ο λαός πρέπει να σκεφτεί: Μήπως τελικά αυτό το δίκτυο φακελώματος στρέφεται ενάντια σε όλο το λαό;

Για το σκοπό αυτό, έχουν δημιουργήσει έναν πολυδαίδαλο μηχανισμό, το Δίκτυο για τη Ριζοσπαστικοποίηση, που έχει ενεργοποιηθεί σε όλα τα κράτη - μέλη, στην κατεύθυνση ελέγχου όχι μόνο της πράξης αλλά και της έκφρασης σκέψης των πολιτών.

Η κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ, όπως και οι προηγούμενες των ΝΔ - ΠΑΣΟΚ, έχουν επιδείξει ιδιαίτερο ζήλο στην εφαρμογή της παραπάνω κατεύθυνσης της ΕΕ. Αυτό αντικατοπτρίζει την ανησυχία της ντόπιας αστικής τάξης για το ταξικό εργατικό κίνημα, τη νεολαία και το αντιιμπεριαλιστικό κίνημα του λαού μας. Ως δικαιολογητική βάση προβάλλεται ο τζιχαντισμός λόγω της εγκατάστασης μεταναστών και προσφύγων στη χώρας μας.

Όμως, ενώ μέχρι τώρα η υλοποίηση των ευρωενωσιακών σχεδιασμών αφορούσε κυρίως τις δυνάμεις καταστολής και πληροφοριών και γενικότερα τις κρατικές υπηρεσίες, η κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ προχωρά ακόμη παραπέρα και αναδεικνύεται ο πιο συνεπής εφαρμοστής των πολιτικών της ΕΕ και στον τομέα αυτό.

Στις 28 Μάρτη, το υπουργείο Προστασίας του Πολίτη συνυπέγραψε, με την Περιφέρεια Αττικής, την ΚΕΔΕ, το Ευρωπαϊκό Δίκτυο για την Ασφάλεια στις Πόλεις και άλλους φορείς, τη Διακήρυξη της Αθήνας. Πρόκειται για μια συμφωνία κατευθυντήριων αρχών που εμπλέκει άμεσα την Τοπική Διοίκηση στην αντιμετώπιση της λεγόμενης ριζοσπαστικοποίησης, επιδιώκοντας «να παίζει πρωταγωνιστικό ρόλο στην πρόληψη φαινομένων χρήσης βίας».

Η Διακήρυξη δεν αφήνει καμιά αμφιβολία για το στόχο, που δεν είναι άλλος από την εμπλοκή της Τοπικής Διοίκησης στο πλέγμα χαφιεδισμού, φακελώματος και καταστολής. Προβλέπει «τη χαρτογράφηση των απειλών και κινδύνων που ταλανίζουν τις γειτονιές μας» και βάζει προτεραιότητα τον έλεγχο των ευάλωτων ομάδων, δηλαδή των μεταναστών και προσφύγων, καθώς και της νεολαίας. Σε έναν δήμο όπως της Αθήνας, που το 23% των κατοίκων είναι μετανάστες πρώτης, δεύτερης και τρίτης γενιάς, καθώς και χιλιάδες μαθητές και νεολαίοι, ουσιαστικά επιδιώκεται το φακέλωμα και ο έλεγχος του μισού πληθυσμού!

Τελικά υποκρύπτεται ο φόβος των αστικών τάξεων της ΕΕ για τις αντιδράσεις της εργατικής τάξης ιδιαίτερα σε περίοδο οικονομικής κρίσης, η βούληση να την ελέγξουν και να μην της επιτρέψουν να σηκώσει κεφάλι.